Parafia Miłosierdzia Bożego

w Kamiennej Górze

Polski Narodowy Katolicki Kościół w R. P.

Szczęść Boże !


W związku z problemami technicznymi Naszej strony założyliśmy nową stronę parafii Miłosierdzia Bożego w Kamiennej Górze

Klik

Poniedziałek Wielkanocny
Album zdjęć z dzisiejszego dnia.

Sakrament chrztu świętego małego Artura Pawła

Święto Zmartwychwstania Pańskiego

Liturgia Wigilii Paschalnej

Liturgia Wielkiego Piątku

Wielkoczwartkowa Liturgia Wieczerzy Pańskiej

Dziś t.j. Wielka Środa 2015 zakończyliśmy pierwszy etap remontu. Bogu niech będą dzięki. Zostały jeszcze trzy etapy.

WIELKI TYDZIEŃ
Niedziela Męki pańskiej – Palmowa
W dniu dzisiejszym poświęciliśmy monstrancję, którą ofiarował nam ks. Artur Sitko Wikariusz Generalny Kościoła na Niemcy. Bóg Zapłać drogiemu księdzu.

W dniu dzisiejszym 26.03.2015 r. rozpoczął się remont naszego kościoła.

W dniu 18.03.2015 Kamienna Góra gościła J. E. Ks. Bpa Jerzego Rybkę, zwierzchnika PNKK w Polsce

Z owocną wizytą u burmistrza
Wraz z biskupem przybyli członkowie Rady Kościoła przywożąc przyczepę darów dla podopiecznych Parafii
Wielkopostny dzień skupienia
Co myślimy o szatanie, kiedy czytamy opis kuszenia Jezusa na pustyni? Prawdopodobnie skłonni jesteśmy do przesady: albo do minimalizowania jego znaczenia aż do tego stopni, że go niema, albo do przeceniania jego mocy.
Pismo Święte przedstawia obraz szatana jako rzeczywistego bytu, jako potężnego anioła, który zbuntował się przeciw Bogu. Kusiciel mówi Jezusowi, że do niego należy świat. Jezus jednak kochani przyszedł na świat, aby zadać klęskę temu, który dzierży władzę nad śmiercią, czyli diabłu i jego demonom. Chociaż Jezus pokonał szatana i odebrał mu moc przez odniesienie zwycięstwa nad śmiercią, to jednak kochani jak woła Piotr Apostoł i ja wielokrotnie was napominałem abyśmy byli czujni bo diabeł jak lew ryczący, szukając kogo pożreć i może być niebezpieczny, jeżeli nie trwamy zjednoczeni na modlitwie i w wierze ze zwycięstwem Chrystusa. Dopóki Jezus nie powróci, szatan ciągle jest i będzie naszym zagorzałym wrogiem, któremu musimy się przeciwstawić bronią Bożą.
Możemy kochani spodziewać się jego ataków, prób osłabienia nas i oderwania od Boga; próbuje on bowiem nieustannie niszczyć naszą więź zarówno z Bogiem, jak i z braćmi i siostrami z naszego otoczenia. Ubogie życie modlitwy, egocentryzm, uleganie żądzom, zazdrość, nałogi, użalanie się nad sobą, niezdolność do dawania i brania miłości – to tylko część co odzwierciedla dzieło szatana, który nie szczędzi wysiłków, aby zniszczyć w nas życie obiecane nam jako dzieciom Bożym.
Dzisiejsza Ewangelia ukazuje nam sposób, w jaki możemy udaremnić plany szatana: musimy oprzeć się bardzo mocno na słowie Bożym. Jezu oparł się pokusie dzięki temu, że znał słowo Boże i żył nim. Nasz Ojciec, który jest w niebie pragnie, abyśmy zrozumieli, że i my – możemy znaleźć oparcie w słowie Bożym. Słowo to pomoże nam kochani zachować czystość serc i jasność umysłów, ale tylko w tedy, kiedy będziemy starali się żyć w wierności Chrystusowi.
W ten właśnie sposób Jezus nie tylko oparł się pokusom szatana na pustyni, ale także zatriumfował nad szatanem w czasie swej najcięższej próby – w godzinie ciemności, jaką była jego męka i konanie na krzyżu. Kiedy atakuje nas zły duch, pamiętajmy kochani, że nie jesteśmy wobec niego bezsilni. Jesteśmy uzbrojeni w Boże słowo, słowo prawdy, które nas prowadzi i umacnia.

Środa Popielcowa

JEZUS NAS SZUKA
Czy czuliśmy się kiedyś tak zrozpaczeni, tak grzeszni, tak zagubieni, że wątpiliśmy w to, że Jezus będzie mógł nas jeszcze odnaleźć? Czy bywały w naszym życiu chwile, kiedy nie byliśmy pewni, czy Bóg troszczy się o nas? Spojrzenie na Ewangelię św. Marka ukaże nam, że Jezus szuka tych, których świat lekceważy i odrzuca. Szuka On również nas
JEZUS
- przebacza grzesznikom (Mk 2, 1-12)
- przygarnia odrzuconych (Mk 2, 13-17)
- odpowiada na wołanie nie mających znikąd ratunku ( Mk 7, 24-30)
- uzdrawia chorych (Mk 1, 29-43)
- przygarnia odepchniętych przez ludzi (Mk 1, 40-45)
- karmi głodnych ( Mk 6, 34-44)
- uwalnia opętanych przez złego ducha (Mk 1, 21-28)

Nikt nie odszedł tak daleko, by Jezus nie mógł go odnaleźć. Kiedy stajemy wobec problemów dnia codziennego, wzywajmy pomocy Jezusa i pozwólmy Mu przemieniać nasze życie.
PIĘĆ DUCHOWYCH POSTANOWIEŃ NA TEGOROCZNY WIELKI POST

• Uczestnicz w liturgii Mszy św. nabożeństwach Drogi Krzyżowej oraz Gorzkich Żali.
• Spędź choć dziesięć minut dziennie na osobistej modlitwie, chwaląc i wielbiąc Pana
• Rób codzienny rachunek sumienia, by obudzić w sobie żal za grzechy, przyjąć Boże przebaczenie.
• Poświęć każdego dnia przynajmniej dziesięć minut na lekturę Pisma Świętego; proś Ducha Świętego, aby cię oświecił i ukazał znaczenie słów, które czytasz.
• Ułóż sobie plan duchowego rozwoju, zawierający m. in. Duchową lekturę i czynny udział w życiu Kościoła. 
Niech tegoroczny Wielki Post na nowo pojedna nas z Bogiem i obdarzy obiecanym życiem

ŚWIĘTO OFIAROWANIA PAŃSKIEGO
DUCHOWY SKARBIEC TRADYCJI
Z dzisiejszym świętem kochani, nierozerwalnie związana jest świeca zwana gromnicą, a jej światło, światło poświęconej świecy, zawiera w sobie głęboką treść. Jej światło rozświeca ciemności grzechu. Ten, kto podąża w stronę światła, nie błądzi. Dla nas tym światłem jest Chrystus. Chrystus, który wskazuje nam drogę do prawdy, sprawiedliwości i miłości.
Płomień palącej się świecy, poza ofiarowaniem ciepła i światła, ma także inną wymowę. Jest on symbolem ofiary i dziękczynienia. To właśnie w ogniu przetapia się i oczyszcza srebro – jak czytamy w księdze Malachiasza. Chrystus doświadcza tych, których miłuje, dopuszczając różne trudności. Wszystko po to, by stali się oni czystymi i drogocennymi, jak oczyszczone w tyglu złoto. Jak pisał ksiądz Pasierb:
„ Nie oddziela nie od świata
Gruby mur czy cienka ściana
Tylko ogień…
I z Bogiem mnie nie połączy
obłok chłodny czy powietrze
tylko ogień”.
Płomień tej świecy bronił nasze domy przed złem. Stanowił zaporę przed działaniem szatana. On przeprowadzał konających przez śmierć, by zajaśnieli w królestwie Ojca.
A dziś? Dziś, kiedy podczas wyznania wiary będziemy trzymać w rękach zapaloną świecę, niech każdy rozważy: jakie miejsce w mojej rodzinie zajmuje tradycja chrześcijańska? Czy potrafię zobaczyć tradycję po swojemu, żywą i ożywiającą? Co warto w niej uaktualnić, nadając jej własny, wzbogacający wymiar.

Zakończenie kolędy

18 stycznia
 Rozpoczęcie modlitw o Jedność Chrześcijan oraz dzień reakty- wowania Parafii p.w. Najświętszego Serca Pana Jezusa w Lubawce. 
Dziękując dziś Chrystusowi za przypomnienie nam obowiązku dzielenia się wiarą i głoszenia Jego Ewangelii, módlmy się:
Panie, naucz każdego z nas, że tu a ziemi, nie masz innych rąk, oprócz naszych – i tylko naszymi rękami możesz pomagać potrzebującym.
Nie masz serca – prócz naszego i tylko przy naszej pomocy możesz okazać miłość samotnym, nieszczęśliwym, bezdomnym, niechcianym, niekochanym.
Nie masz tu na ziemi głosu – prócz naszego, żeby móc ludziom przypominać dlaczego żyłeś na ziemi, cierpiałeś, umarłeś na krzyżu.
Panie naucz nas, że tu na ziemi, my jesteśmy Twoimi dłońmi, Twoim głosem i Twoim sercem.

Kolęda u babci Alinki

Święto Objawienia Pańskiego
Światło Chrystusa zajaśniało nad ludzkością. Bóg objawił się jako człowiek, by przynieść zbawienie wszystkim ludziom. To Bóg-Człowiek objawia się nam aby nas wyprowadzić ze śmierci do życia, z ciemności do światła, z niewoli do wolności. Uznajmy w Nim naszego Pana, jak uznali Go Mędrcy ze Wschodu , składając Mu dary jako Królowi, Kapłanowi, i bratu każdego człowieka. Ofiarujmy mu swe dary: złoto naszych serc, kadzidło naszych słów i czynów, mirrę naszych cierpień i udręk codziennych. 
Dziękując Chrystusowi, który jest z nami i patrzy na nas z miłością, za Jego Objawienie się światu, módlmy się słowami:
 Chryste, otwórz nasze oczy, abyśmy dostrzegali Twoje oblicze w twarzach ludzi biednych i potrzebujących . Otwórz nasze serca, abyśmy mogli nakarmić Ciebie, kiedy jesteś głodny; przyodziać Ciebie, kiedy jesteś nagi; przygarnąć Ciebie, kiedy jesteś bezdomny. A kiedy nasze życie się skończy i staniemy przed Tobą twarzą w twarz, wyciągniesz do nas Twoje dłonie i powiesz: „ Pójdźcie błogosławieni Ojca mojego, weźmijcie w posiadanie królestwo, przygotowane wam od założenia świata”. 

II Niedziela po Bożym Narodzeniu
Święto Ubogich Pasterzy
Święto Ubogich Pasterzy Zostało ustanowione Dnia 14 maja 1904 roku przez Pierwszy Synod PNKK w Scranton Pa. W swoim wystąpieniu synodalnych ks. Franciszek Hodur, Organizator naszego Kościoła, uzasadniał tą decyzję koniecznością odzwierciedlenia w ten sposób dążeń i nauki Kościoła oraz Jego stosunku do Boga, rodziny i narodu.
Boże, którego Syn, Jezus Chrystus, przyszedł na świat w ubóstwie i poniżeniu, a pierwszymi świadkami Jego posłannictwa Bożego byli ubodzy pasterze, oto Twój Lud korzy się przed cudem Twojej miłości i prosi w pokorze, by jak nie gardziłeś ubogimi pasterzami, tak byś i z nami zawsze przebywać raczył. Amen

Nowy Rok 2015
Uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki, Maryi
Panie, który stajesz pośród nas i dajesz nam w Eucharystii siebie jako pokarm, bądź naszym chlebem powszednim w nadchodzącym roku! Obdarz nas swym błogosławieństwiem i swoją łaską, abyśmy, licząc dni nasze, zdobyli mądrość serca! Ty, który dałeś nam Maryję za Matkę, uczyń nas jej pełnymi roztropności czcicielami, tak jak ona zachowującymi Twe słowa i rozmyślającymi nad nimi nieustannie w sercu.
„Matko, która nas znasz, z dziećmi Twymi bądź, na drogach nadzieją nam świeć, z Synem Twym, z nami idź!”

Msza Święta odpustowa w parafii Świętej Rodziny w Jeleniej Górze w niedziele - 28 grudnia o godzinie 15.00.
Na uroczystości serdecznie zapraszają: 
księża opiekunowie oraz Rada Parafialna

UROCZYSTOŚĆ NARODZENIA PAŃSKIEGO
Uroczystość Narodzenia Pańskiego
Zajaśniał nam dzień święty, pójdźcie, narody, oddajcie pokłon Panu.
Boże Narodzenie, dzień pełen radości i pokoju, bogaty w tradycje: choinka mieniąca się wszystkimi kolorami, prezenty wymieniane wśród bliskich i przyjaciół, żłóbek w kościele i w wielu domach, nastrojowe kolędy, wzajemne odwiedziny, świąteczna atmosfera w wioskach i miastach. Dzień, na który czekamy z niecierpliwością i który z nostalgią wspominamy. Czujemy się dobrze w tym dniu, nawet jeśli przeżywamy trudny moment w naszym życiu: cierpienie, tragedię, niepowodzenie, zamęt. Potęga tego dnia przezwycięża wszelką słabość, radość rozprasza wszelki smutek, pokój ucisza wszelkie zamieszanie, nadzieja oddala wszelki lęk.
Moglibyśmy zapytać: jakie są korzenie tego niezwykłego dnia, skąd nasi ojcowie czerpali inspirację, aby stworzyć tak szczególny dzień ze wszystkimi jego osobliwościami? A ja, chciałbym Ciebie bracie i siostro zapytać, tak po prostu zwyczajnie, wręcz naiwnie:
Czy wierzysz, że Bóg nam się narodził..., że Syn Boży stał, się człowiekiem..., że Słowo stało się Ciałem i zamieszkało między nami..., tak jak mówi nam Ewangelista Jan w tę dzisiejszą Uroczystość?
Bo było kiedyś Boże Narodzenie, już dawno temu, pewnie nikt go nie pamięta, i wtedy naprawdę Słowo stało się Ciałem..., Bóg się narodził..., dla ludzi dobrej woli. I Pasterze w tę Prawdę wtedy uwierzyli, i przybywszy, hołd Narodzonemu Bogu złożyli. I Królowie – Mędrcy ze Wschodu przybyli, by dary swe złożyć, oni też uwierzyli, choć byli mądrzy i wykształceni.
Czy wierzysz w Prawdę, którą przynoszą te słowa, Prawdę, nam wszystkim dobrze znaną, Prawdę, którą od wielu lat słyszeliśmy w Kościele, ale o której jakoś zapomnieliśmy.
Przyzwyczailiśmy się do tej Prawdy, że Bóg nam się narodził, że Słowo stało się Ciałem i przechodzimy obok niej obojętnie.
A przecież te słowa, to cudowna prawda naszej wiary. Mówi ona o spełnieniu Bożej obietnicy, która zapowiadała przyjście Mesjasza – Zbawiciela, dając człowiekowi wolność, Mesjasza, który przywrócił człowiekowi utraconą godność, który obdarował człowieka swoją Miłością.
Przyzwyczailiśmy się do tej Prawdy. Nie potrafimy bądź już nie umiemy się cieszyć tą Prawdą, że Bóg się nam narodził.
Ale za to, jak doskonale cieszymy się zieloną, przystrojoną, świecącą choinką, wigilijną kolacją, na którą koniecznie musi być karp i barszcz, a do barszczu uszka, koniecznie z grzybami, cieszymy się białym opłatkiem, którym dzielimy się, zapominając, że sercem, także trzeba się dzielić, a nie tylko opłatkiem, cieszymy się tradycyjnym wolnym miejscem u stołu. Cieszymy się tymi zewnętrznymi zwyczajami, zapominając o tym, co najważniejsze, że Bóg nam się narodził..., że Syn Boży stał, się człowiekiem..., że Słowo stało się Ciałem i zamieszkało między nami...
Gdzie się te Prawdy podziały? Czyżby pozostały tylko w kolędach? W kościele przy żłóbku? A w życiu...? w życiu to tak nam lepiej pasuje, aby Bóg, w którego wierzymy, był bardziej postacią historyczną, z kart Pisma św., które czyta się tylko w Kościele niż Bogiem Osobowym, konkretnym, wpisanym w naszą dzisiejszą rzeczywistość.
W centrum Bożego Narodzenia stoi dziecko narodzone w żłobie z ubogiej Matki, wspomaganej przez Człowieka Sprawiedliwego. Znamy dobrze ich imiona: Jezus, Maryja, Józef. Oto centrum Bożego Narodzenia: Jezus, który się rodzi, który przychodzi na świat. W Jezusie Bóg stał się widzialny, dostępny, poznawalny. W Jezusie Bóg przemówił do człowieka w sposób ostateczny. Bóg wieczny, Bóg wielkiego majestatu, wszechmocny, a jednocześnie Bóg bliski, miłosierny. Wierny. Oto wielka tajemnica naszej wiary.
Ludzie, którzy stworzyli i wykreowali święto Bożego Narodzenia, byli świadomi, że są dziećmi Boga w Jezusie Chrystusie, i żyli jako dzieci Boże w radości i pokoju. Kto bowiem nie przyjmuje Chrystusa ze wszystkich tym, co On przynosi, nie może oczekiwać od Boga radości i pokoju. Nie znajdzie ich w zwyczajach i tradycjach związanych z Bożym Narodzeniem. Pozostaną one puste, przyniosą jedynie płytką i chwilową przyjemność, która na końcu obróci się w rozczarowanie.
Przychodzimy dzisiaj do kościoła, aby posłuchać wielkiego orędzia Bożego Narodzenia: Syn Boży stał się człowiekiem i zamieszkał pośród nas, abyśmy mogli stać się dziećmi Bożymi. Przyjmijmy otwartym i wdzięcznym sercem, jak Maryja i Józef, Chrystusa ze wszystkim, co przynosi ze sobą. On jest nasza radością i pokojem, naszym życiem i światłem, naszą miłością i nadzieją. Radujmy się i śpiewajmy, ponieważ mamy dostęp do życia utraconego w raju przez pierwszych ludzi.
Zajaśniał nam dzień święty, dzień zbawienia. Bóg króluje, Pan pocieszył swój lud, Ojciec odrodził swoje dzieci. Idźmy do naszych domów, do naszych najbliższych, przyjaciół, sąsiadów i znajomych i głośmy tę radosną Prawdę, że Bóg nam się narodził..., Syn Boży stał, się człowiekiem.

Chryste otwórz nasze oczy, abyśmy dostrzegali Twoje oblicze w twarzach
ludzi biednych i potrzebujących. Otwórz nasze serca, abyśmy mogli nakarmić
Ciebie, kiedy jesteś głodny; przyodziać Ciebie kiedy jesteś nagi; przygarnąć
Ciebie, kiedy jesteś bezdomny, A kiedy nasze życie się skończy i staniemy przed
Tobą twarzą w twarz, wyciągniesz do nas Twoje dłonie i powiesz: „ Pójdźcie,
błogosławieni Ojca mojego, weźmijcie w posiadanie królestwo, przygotowane nam
od założenia świata”.

AMEN

Składamy serdeczne Bóg Zapłać Prezesom firmy Tauron, Panom Stanisławowi Tokarskiemu oraz Albertowi Kępce za dar ofiarowany naszym dzieciom

Kliknij, aby edytować treść...

Kto mszy świętej pilnie słucha,
Kto się na niej modli z głębi ducha,
Temu we dnie zło nie szkodzi,
Łaska Boża mu się rodzi,
On nie będzie potępiony,
Umrze Bogiem pokrzepiony,
Każda praca mu się uda,
Bo msza święta działa cuda,
Dla dusz w czyśćcu wybawieniem
I do nieba wprowadzeniem.

Z dniem pierwszego sierpnia 2014 roku przy parafii p.w. Świętej Rodziny w Jeleniej Górze powstał ośrodek jazdy konnej i hipoterapii. Opiekunem ośrodka jest mgr Karolina Nowicka. Instruktorami jazdy i hipoterapii są: mgr Karolina Nowicka oraz mgr hipoterapii ks. Stanisław Będzieszak.

Pójdźcie, kupujcie bez pieniędzy i bez płacenia za wino i mleko.
Księga Izajasza 55,1
Za pieniądze na tym świecie można sobie wiele pozwolić. Z drugiej jednak strony każda rzecz ma swoja cenę. Ten, kto ma niewiele pieniędzy lub wcale nimi nie dysponuje, uważany jest za biednego. Taki człowiek musi obejść się bez wielu rzeczy. Ale również ten, kto ma wiele pieniędzy, wewnętrznie może być bardzo biedny. Do tej oczywistej prawdy odnosi się Boża oferta. Bóg zaprasza ludzi aby kupowali od niego wino i mleko, czyniąc to bez użycia powszechnie przyjętych do życia pieniędzy. Wino symbolizuje radość, a mleko pożywny pokarm. Zamiarem Boga jest to, aby podarować nam radość oraz wszystko to, czego potrzebuje nasze serce i za czym rzeczywiście tęskni. Jesteśmy jednak zbyt biedni – czym mielibyśmy „zapłacić” Bogu? Czego więc żąda, skoro jego darów nie można pozyskać za pomocą cenionych na ziemi pieniędzy? To, co jest bogactwem u Boga, nabywa się inaczej – otrzymuje się je wtedy, gdy w cichości szczerze ufa się Bogu i Jego świętemu Słowu.
Niegdyś w Jerychu, przy jednej z ulic, siedział pewien ślepy żebrak. Kiedy Pan Jezus przechodził obok, ten błagał go o zmiłowanie. Zawołał go do siebie. Ślepiec natychmiast zerwał się z miejsca, zrzucił z siebie nawet swój płaszcz, aby tak szybko, jak to tylko możliwe przyjść do Jezusa. Pan zapytał go: „co chcesz, abym ci uczynił?”. Odpowiedź zabrzmiała: „Mistrzu, abym przejrzał”. Wtedy Jezus mu odpowiedział : „Idź, twoja wiara uzdrowiła cię”. Tak oto została zawarta ta Boża „transakcja”, kupno „za darmo” zostało dokonane ten dotychczas ślepy żebrak natychmiast odzyskał wzrok i szedł za nim drogą.
Zapewne i Ty, drogi Czytelniku, masz wielkie, osobiste potrzeby! Twoje serce odczuwa tęsknotę za prawdziwym pokojem, za świeżą i trwałą radością? Uczyń więc dokładnie tak, jak ten ślepy Bartymeusz. Zwróć się z zaufaniem do Pana Jezusa! Uwierz Jego Słowu. Także i ciebie pragnie On błogosławić, obdarzyć nieprzemijającą radością i szczęściem.
 

Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa


W dniu dzisiejszym swoje święto miały: Ania, która pierwszy raz przystąpiła do Komunii Świętej oraz Klaudia, która obchodziła rocznicę

Niedziela Zesłania Ducha Świętego

Zesłanie Ducha Świętego jest dopełnieniem i pełnią misterium paschalnego: męki, zmartwychwstania i wniebowstąpienia Chrystusa. Zesłanie Ducha Świętego potwierdza, że Jezus zmartwychwstał, został wyniesiony do chwały Ojca i stale obecny pośród nas.
Ponieważ otrzymaliśmy Ducha Świętego, wierzymy i wyznajemy: Jezus jest Chrystusem i Panem (Kyrios). Każdy może otrzymać Ducha Świętego i Jego dary, aby służyły wspólnemu dobru.

Chrystus zmartwychwstały przebywa u Ojca jako Jego Odwieczny Syn, który stał się człowiekiem i został ukrzyżowany, jako nasz Najwyższy Kapłan i Orędownik. Nasza ludzka natura została właczona w wielki obieg życia, którym cieszy się Trójca Święta: od Ojca do Syna i od Syna do Ojca w ogniu i żarze Ducha Świętego.
Chrystus uwielbiony, przebywający w Bogiem, równocześnie jest z nami „po wszystkie dni…”. Żyje bowiem w swoim Kościele, a przez niego jest obecny w świecie i dla świata. Każda wspólnota wierząca jest świadoma tej obecności. Dlatego nieustannie woła do Niego: „Kyrie eleison – Panie, zmiłuj się nad nami!” A zatem wniebowstąpienie nie oznacza rozstania się ze światem. Jest ono „naszym zwycięstwem”, wielką tajemnicą naszego zbawienia.


Wielka Sobota


Wielki Piątek


Triduum Paschalne

Triduum Paschalne jest szczytem całego roku liturgicznego i jego sercem. Podczas tych trzech świętych dni Kościół uobecnia w liturgii najważniejsze tajemnice z życia Jezusa Chrystusa – Jego śmierć i Zmartwychwstanie. Dziś w Wielki Czwartek przenosimy się myślą do Wieczernika i uobecniamy Ostatnią Wieczerzę, podczas której Chrystus Pan ustanowił Eucharystię i sakrament kapłaństwa. 


„Tylko na modlitwie z Jezusem wkracza się w Serce Boga – Ojca, i tak w to Serce wprowadza się wszystkie nasze sprawy”.
Ch.Lubich


AKT ODDANIA SIĘ MIŁOSIERDZIU BOŻEMU

O najmiłosierniejszy Jezu, Twoja dobroć jest nieskończona, a skarby łask nieprzebrane. Ufam bezgranicznie Twojemu miłosierdziu, które jest ponad wszystkie dzieła Twoje.Oddaję się Tobie całkowicie i bez zastrzeżeń, ażeby w ten sposób móc żyć i dążyć do chrześcijańskiej doskonałości. Pragnę szerzyć Twoje miłosierdzie poprzez spełnianie dzieł miłosierdzia, tak wobec duszy, jak i ciała, zwłaszcza starając się o nawrócenie grzeszników, niosąc pociechę potrzebującym pomocy, chorym i strapionym. Strzeż mnie więc, o Jezu, jako własności swojej i chwały swojej. Jakkolwiek czasami drżę ze strachu, uświadamiając sobie słabość moją, to jednocześnie mam bezgraniczną ufność w Twoje miłosierdzie.Oby wszyscy ludzie poznali zawczasu nieskończoną głębię Twego miłosierdzia, zaufali Mu i wysławiali Je na wieki.
Amen. 


Własna strona www za darmo - sprawdź